Rio D ‘Ebre, Riba Roja, Spanje - Mei 2004

Rio D ‘Ebre, Riba Roja, Spanje - Mei 2004

Mei 2004 had ik een vakantie gepland met het hele gezin op een camping in de buurt van Salou (Costa Daurada). Deze plaats  was met rede gekozen, want mijn broer woont daar niet ver vandaan. Van te voren geïnformeerd naar het vissen op de Rio D “Ebro en alvast via een collega van mijn broer (Sylvia, een visgekke Engelse) een Catalaanse sportvisakte geregeld.

 Na een week op de camping lekker aan het strand ging het wat kriebelen en zodoende werd een eerste dag gepland om te gaan vissen. Met Sylvia ging ik al vroeg op weg naar een stuwmeer wat vanaf Riba Roja tot aan Mequienenza loopt. Een plasje water van zo’n 40 km lang en op plaatsen meerdere kilometers breed, met dieptes verschillend van 50 cm tot ca. 70 meter. Riba Roja is een dorp wat de laatste jaren overspoelt is met Engelsen. Vrijwel allemaal karpervissers.

In mei stroomt het water in de Ebro over het algemeen nog vrij snel en moeten er de nodige maatregelen worden genomen om je lood op de juiste plek te houden. In het stuwmeer is dit alles niet nodig, er staat hier niet of nauwelijks stroming. Door de plaatselijke visvereniging
zijn strekdammen aangelegd, waar je prima vanaf kunt vissen. Eén van de problemen in het stuwmeer zijn de talrijke zoetwatermossels. Met een nylon voorslag van zo’n 20 meter en een tube van een meter of twee hoopte ik dat lijnbreuk tot een minimum zou worden beperkt. In een plaatselijke (engelse) viswinkel kocht ik nog een paar kilo vispellets, Kevin Nash vismeelbollen, een emmer gekookt kippenvoer en nog een dagvergunning.

Met de werppijp en voerschep voerde ik twee stekken van 4 en 6 meter diep op zo’n meter of  30  uit de kant en één stek op 1,5 meter diep een paar meter uit de kant, waar ik bij aankomst wat karpers had zien draaien.. In totaal gingen er 2 kilo bollen en een fors aantal voerballen in het water. Met de zon vol op m’n snufferd en met een graadje of 30 had ik al snel m’n drie hengels uit liggen. Twee met vismeelbollen en één met maïs. Om het wat aantrekkelijker te maken had ik met de funnelweb alvast een aantal PVA-kousjes gevuld met de vispellets en wat kippenvoer.  

Na zo’n 40 minuten de eerste aanbeet . Een karpertje van een centimeter of  50 van de ondiepe stek. Ingooien maar weer. Na 5 minuten de volgende aanbeet. De hengel met de maïs ligt gillend in m’n MX. Een schub van zo’n 14 pond. En zo ging het tot aan een uur of twee constant door. Op een gegeven moment ben ik maar gestopt met bijvoeren en heb ik één hengel ingedraaid, want de aanbeten van kleine karpers was niet bij te houden. Ook op de vismeelboillies bleven de aanbeten maar komen. De grootte van de boillies maakte overigens niet zoveel uit. Sylvia viste met 22 mm en ving net zoveel kleine karpers als ik.In de tussentijd was ik al fors verbrand. De blaren hingen zowat aan m’n schenen. Met een lange broek, sokken en een shirt met lange mouwen zat ik nogal flink weg te branden onder m’n (te kleine) paraplu. En die aanbeten bleven maar komen... In totaal heb ik zo’n 25 vissen gevangen, waarvan de grootste de al genoemde 14 ponds schub.

Daarnaast heb ik ook meerdere keren een vis gelost en waren de zoetwatermossels iets hardnekkiger dan ik had verwacht. Aan het einde van deze dag was ik dan ook bijna door m’n loodjes heen en werd het tijd om op te breken. In de tussentijd werd Sylvia nog bezocht door plaatselijke jeugd die stenen gooide bovenop haar stek. Verbazingwekkend om te horen hoe een rasechte Londense kan vloeken in het Spaans.De afsluiting van deze dag was nogal bijzonder te noemen. In het restaurant van een vlakbij gelegen camping (Camping Riba-Roja, tel:0034977265083) zat het vol Engelse karper en meervalvissers.

Aan één grote tafel hebben we een lekker Spaanse maaltijd genuttigd en gingen de foto’s met bijbehorende verhalen van hand tot hand. Dan merk je toch maar weer eens dat karpervissers een apart soort mensen zijn en dat karpervissen genoeg stof oplevert voor een goed gesprek.Ondanks dat ik de grotere vissen niet heb mogen vangen was het een bijzondere ervaring. In de komende jaren ga ik beslist nog een keer terug!!!


Marcel Reinhoudt

Share